تو رفته ای و حرم مانده بی پناه ؛ عباس / نهان شده ست به ظلمت تمام ماه ؛ عباس/ غریب بود برادر،غریب تر شده است/ از آن زمان که نگاهش به راه...آه ؛ عباس/ همان دمی که تو افشا شدی تنش لرزید/ دو چشم امّ البنین خیره شد به راه ؛ عباس/ سکوت مبهم خیمه،سکینه منتظر است/ عمو و رود و عطش...حلقه سپاه ؛ عباس/ بهانه کرده علی اصغر آب را ؛ اما/ دوباره تشنه به تو....جرعه ای نگاه ؛ عباس/ تو نیستی که ببینی چقدر تنها شد/ شکست قامت زینب به قتلگاه ؛ عباس/ پس از خسوف تو ای حرمت شب مهتاب/ تن رقیه شده مثل شب سیاه ؛ عباس/ حسین و بهت اخا گفتنت،حسین و غروب.../ کجاست ناله ی حیدر؟کجاست چاه ؛ عباس؟/

نوشته شده در دوشنبه 14 آذر1390ساعت 19:35 توسط خودم| |