یه خط یادگاری رو رنگین کمان می نویسم.

 

به نام او...

 

زیبا ترین عکسها در تاریکترین اتاقها ظاهرمیشوند

 

پس هر گاه در قسمت تاریک زندگیت واقع شدی

 

بدون که خدا میخواد از تو یه تصویر زیبا بسازه...

 

 

 

سلام به همه کسایی که رنگین کمان رو دوست دارن.

 

من ثمانه هستم شاید بشناسین منو و شاید هم نشناسین.افتخار اینو داشتم که بتونم تو وبلاگ

 

رنگین کمان یه یادگاری از خودم به جا بذارم.و خیلی هم خوشحالم.

 

امیدوارم از یادگاری من خوشتون بیاد و به دلتون بشینه.

 

 

چند بیت از سهراب:

 

"خانه دوست کجاست؟" در فلق بود که پرسید سوار.

 

آسمان مکثی کرد.

 

رهگذر شاخه نوری که به لب داشت به تاریکی شن ها بخشید

 

و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت:

 

"نرسیده به درخت،

 

کوچه باغی است که از خواب خدا سبز تر است

 

و در آن عشق به اندازه پرهای صداقت آبی است.

 

می روی تا ته آن کوچه که از پست بلوغ،سر بدر می آرد،

 

پس به سمت گل تنهایی می پیچی،

 

دو قدم مانده به گل،

 

پای فواره جاوید اساطیر زمین می مانی

 

و ترا ترسی شفاف فرا می گیرد.

 

در صمیمیت سیال فضا ، خش خشی می شنوی:

 

کودکی کی بینی

 

رفته از کاج بلندی بالا ، جوجه بردارد از لانه نور

 

و از او می پرسی

 

خانه دوست کجاست؟"

 

دوست داشتن كسي كه لايق دوست داشتن نيست اسراف محبت است. "دكتر علي شريعتي"

 

 

 

روز جمعه اس و انتظار...

 

خدایا عمری و لیاقتی به ما عطا فرما تا روزی که نوایی از خانه عشق بشنویم.

 

نوایی که به روح جان بخشد و عالم را زیبا سازد.به امید صبح وصال٬ به امید صبح زندگی٬

 

به امید صبحی که بشونیم:

 

                 "اذان صبح به امامت امام زمان (عج)"

 

 

 

 

رنگین کمان پاداش کسانی است که تا آخرین قطره زیر باران می مانند.

 

 

ممنون از اینکه قدری از وقتتونو برای ما گذاشتین.

 

تشکر میکنم از زهره جون(مدیر وبلاگ)و تشکر میکنم از تمامی شما....

 

 

طرفدارای آقای حسنی سری به ادامه مطلب هم بزنند.

 

موفق باشید و یاعلی

 

"ثمـــــانه"

ادامه مطلب

نوشته شده در جمعه 25 آبان1386ساعت 12:7 توسط زهرا و زهره| |